Zoeken
  1. Home
  2. Kennis
  3. Artikelen
  4. Ziekenhuizen niet verplicht ongevalgegevens aan verzekeraar te melden

Ziekenhuizen niet verplicht ongevalgegevens aan verzekeraar te melden

De rechtbank Rotterdam heeft op 29 september 2010 geoordeeld dat het feit dat een medische behandeling (mogelijk) het gevolg is van een ongeval onder het medisch beroepsgeheim valt en dus niet zonder toestemming aan verzekeraars verstrekt mag worden. De uitspraak bevat enkele interessante overwegingen over het privacyrecht.De zaak speelt tussen diverse verzekeraars en het Erasmus MC. Partijen hebben vanaf 2003 contacten onderhouden voor het uitwisselen van zogenaamde "ongevalmeldingen". Deze...
Auteur artikelMark Jansen
Gepubliceerd29 oktober 2010
Laatst gewijzigd16 april 2018
Leestijd 
De rechtbank Rotterdam heeft op 29 september 2010 geoordeeld dat het feit dat een medische behandeling (mogelijk) het gevolg is van een ongeval onder het medisch beroepsgeheim valt en dus niet zonder toestemming aan verzekeraars verstrekt mag worden. De uitspraak bevat enkele interessante overwegingen over het privacyrecht.

De zaak speelt tussen diverse verzekeraars en het Erasmus MC. Partijen hebben vanaf 2003 contacten onderhouden voor het uitwisselen van zogenaamde "ongevalmeldingen". Deze gegevens zijn uitgewisseld, omdat de verzekeraars op basis hiervan de zorgkosten die het gevolg zijn van een ongeval eventueel zouden kunnen verhalen op de veroorzaker van dit ongeval. Deze uitwisseling van gegevens is echter gestaakt nadat het College Bescherming Persoonsgegevens op 13 januari 2004 in een brief kenbaar maakt dat dit in strijd met het medisch beroepsgeheim (WGBO) en de Wet bescherming persoonsgegevens (WBP) is. In deze procedure voor de rechtbank vorderen de verzekeraars dat de uitwisseling van gegevens weer wordt hervat.

De rechtbank toetst of een dergelijke uitwisseling van gegevens in overeenstemming is met de wet. Allereerst toetst de rechtbank of er een wettelijke verplichting bestaat voor de zorgverlener om de gegevens aan de verzekeraar te verstrekken. De bepalingen die daarover in de Zorgverzekeringswet staan worden bewust restrictief (en dus privacyvriendelijk) geinterpreteerd, omdat de ratio van het medisch beroepsgeheim nu juist is dat patienten niet bevreesd moeten zijn een arts te bezoeken. Conclusie is volgens de rechtbank dat er geen wettelijke plicht tot verstrekking bestaat (wel voor bepaalde administratieve gegevens).

Verder concludeert de rechtbank dat de ongevalsmeldingen onder het beroepsgeheim van de WGBO vallen en bovendien zijn aan te merken als "bijzondere persoonsgegevens" in de zin van artikel 16 WBP. Op grond van de WGBO mogen gegevens uit het patientendossier alleen aan rechtstreeks bij de uitvoering van de behandeling betrokken derden worden verstrekt. Voor overige verstrekkingen is de toestemming van de patient vereist. De verzekeraar heeft de ongevalsmeldingen niet nodig voor de uitvoering van de behandeling en zal de gegevens op grond van de WGBO dus alleen na toestemming van de patient kunnen krijgen.

De WBP kent een nog strenger regime: verwerking van bijzondere persoonsgegevens is verboden, tenzij zich een specifieke uitzondering voordoet. Artikel 21 WBP bevat de uitzonderingen voor verwerking van medische gegevens. De rechtbank concludeert dat het doen van ongevalsmeldingen niet valt binnen de grenzen van het criterium uit dit artikel dat dit "met het oog op een goede behandeling of verzorging van de betrokkene, dan wel het beheer van de betreffende instelling of beroepspraktijk noodzakelijk is". De uitzondering doet zich dus niet voor. Dat betekent dat moet worden teruggevallen op de algemene uitzondering van artikel 23 WBP: de uitdrukkelijke toestemming van de betrokkene is vereist. Die uitdrukkelijke toestemming ontbreekt in dit geval, zodat ook op die grond de ongevalsmeldingen niet zijn toegestaan.

De rechtbank overweegt nog ten overvloede dat de situatie zich ook niet leent voor het aannemen van impliciete toestemming (als dat al wettelijk mogelijk zou zijn). Het is immers niet mogelijk bij voorbaat precies te omschrijven wanneer een patient wel of geen bezwaar heeft of zou kunnen hebben tegen het doen van ongevalsmeldingen. Het doen van een dergelijke melding vereist dan ook steeds de individuele toestemming van de betrokkene.