Het zal u maar gebeuren. Uw vordering wordt door de rechter toegewezen. Dan blijkt dat de debiteur geen verhaal meer biedt. U heeft een Pyrrusoverwinning behaald.
Met een conservatoir beslag kan een schuldeiser proberen om voorafgaand of tijdens de procedure de betaling van de vordering veilig te stellen. Op die manier voorkomt de schuldeiser dat bepaalde vermogensbestanddelen verdwijnen. Er kan bijvoorbeeld beslag worden gelegd op de woning, auto, bankrekeningen, het salaris, aandelen etc. Ook als een ander al beslag heeft gelegd, kan het nog steeds zin hebben om ook beslag te leggen. Het uitgangspunt is dat de opbrengst wordt verdeeld naar rato van ieders vordering.
Het is relatief eenvoudig om conservatoir beslag te leggen. Een advocaat moet een verzoekschrift indienen bij de voorzieningenrechter van de rechtbank. Als de toestemming voor het beslag is verleend, dan legt de deurwaarder het beslag.
Vaak verleent de rechter nog dezelfde dag toestemming om beslag te mogen leggen. Er vindt geen zitting plaats. Sterker nog, de tegenpartij wordt, behoudens enkele uitzonderingssituaties (zoals bij een loonbeslag), überhaupt niet geïnformeerd. Dat is op zich logisch, want als je een beslag van tevoren zou moeten aankondigen dan is het verrassingseffect weg.
Tegen de toestemming van de rechter is geen hoger beroep mogelijk. Wel kan er een kort geding worden opgestart waarin de rechter wordt gevraagd om het beslag op te heffen. Dit heet een opheffingskort geding. In de wet staat beschreven in welke situaties de rechter over moet gaan tot opheffing van het beslag. Zo zal het beslag worden opgeheven als de rechter van mening is dat er sprake lijkt te zijn van een niet bestaande vordering of een onnodig beslag.
Ook kan de beslagene, dus de persoon ten laste van wie het beslag is gelegd, ervoor kiezen om vervangende zekerheid te stellen, bijvoorbeeld door middel van een bankgarantie. Een bankgarantie geeft de schuldeiser extra zekerheid, omdat dan de bank tot een bepaald bedrag instaat voor de betaling van de schuld.
De schuldeiser dient vrij snel nadat het beslag is gelegd, een procedure op te starten. Bijna altijd gaat het om een periode van twee tot vier weken. In die procedure kunnen ook de kosten van het beslag worden gevorderd. Als er niet op tijd een procedure wordt gestart, vervalt het beslag automatisch.
Als de rechter de vordering van de schuldeiser afwijst, dan is het beslag achteraf ten onrechte gelegd. In dat geval kan de schuldeiser aansprakelijk worden gehouden voor de schade die hij met het beslag heeft veroorzaakt.
Conservatoir beslag is een goed middel om de kans te vergroten dat de vordering wordt betaald. Er dient alleen wel goed te worden gekeken naar het hiervoor genoemde aansprakelijkheidsrisico.
Met een conservatoir beslag kan een schuldeiser proberen om voorafgaand of tijdens de procedure de betaling van de vordering veilig te stellen. Op die manier voorkomt de schuldeiser dat bepaalde vermogensbestanddelen verdwijnen. Er kan bijvoorbeeld beslag worden gelegd op de woning, auto, bankrekeningen, het salaris, aandelen etc. Ook als een ander al beslag heeft gelegd, kan het nog steeds zin hebben om ook beslag te leggen. Het uitgangspunt is dat de opbrengst wordt verdeeld naar rato van ieders vordering.
Het is relatief eenvoudig om conservatoir beslag te leggen. Een advocaat moet een verzoekschrift indienen bij de voorzieningenrechter van de rechtbank. Als de toestemming voor het beslag is verleend, dan legt de deurwaarder het beslag.
Vaak verleent de rechter nog dezelfde dag toestemming om beslag te mogen leggen. Er vindt geen zitting plaats. Sterker nog, de tegenpartij wordt, behoudens enkele uitzonderingssituaties (zoals bij een loonbeslag), überhaupt niet geïnformeerd. Dat is op zich logisch, want als je een beslag van tevoren zou moeten aankondigen dan is het verrassingseffect weg.
Tegen de toestemming van de rechter is geen hoger beroep mogelijk. Wel kan er een kort geding worden opgestart waarin de rechter wordt gevraagd om het beslag op te heffen. Dit heet een opheffingskort geding. In de wet staat beschreven in welke situaties de rechter over moet gaan tot opheffing van het beslag. Zo zal het beslag worden opgeheven als de rechter van mening is dat er sprake lijkt te zijn van een niet bestaande vordering of een onnodig beslag.
Ook kan de beslagene, dus de persoon ten laste van wie het beslag is gelegd, ervoor kiezen om vervangende zekerheid te stellen, bijvoorbeeld door middel van een bankgarantie. Een bankgarantie geeft de schuldeiser extra zekerheid, omdat dan de bank tot een bepaald bedrag instaat voor de betaling van de schuld.
De schuldeiser dient vrij snel nadat het beslag is gelegd, een procedure op te starten. Bijna altijd gaat het om een periode van twee tot vier weken. In die procedure kunnen ook de kosten van het beslag worden gevorderd. Als er niet op tijd een procedure wordt gestart, vervalt het beslag automatisch.
Als de rechter de vordering van de schuldeiser afwijst, dan is het beslag achteraf ten onrechte gelegd. In dat geval kan de schuldeiser aansprakelijk worden gehouden voor de schade die hij met het beslag heeft veroorzaakt.
Conservatoir beslag is een goed middel om de kans te vergroten dat de vordering wordt betaald. Er dient alleen wel goed te worden gekeken naar het hiervoor genoemde aansprakelijkheidsrisico.
Gerelateerd
Energietransitie
