Welke afspraken zijn nodig bij het delen van persoonsgegevens met derden?

16 maart 2018

Veel mensen denken dat bij iedere uitwisseling van persoonsgegevens een verwerkingsovereenkomst moet worden gesloten. Dit is niet altijd juist. Wat moet er dan wel worden geregeld? In deze blog sta ik daar nader bij stil.

Mark Jansen
Mark Jansen
Advocaat - Associate Partner
In dit artikel

Hoe persoonsgegevens worden gedeeld met derden

Het uitwisselen van persoonsgegevens gebeurt in verschillende situaties:

  • Uitbesteden
  • Doorgeven
  • Samenwerken

Ik zal hierna kort stilstaan bij deze situaties

Situatie 1: Gegevens delen via uitbesteding

Het komt heel vaak voor dat bedrijfsprocessen worden uitbesteed. Denk aan het afnemen van IT-diensten vanuit de cloud (in plaats van een eigen IT-afdeling) of het gebruik van een externe salarisadministratie.

Vaak behoort het verwerken van persoonsgegevens tot de kern van deze uitbestede werkzaamheden. Je kunt immers geen IT-systeem in de lucht houden zonder gebruikersnamen en je kunt geen salaris verwerken zonder gegevens over die werknemers te ontvangen.

In degelijke situaties kwalificeert die leverancier volgens de privacywetgeving als "verwerker". Het is in die gevallen wettelijk verplicht een verwerkingsovereenkomst te sluiten. Dat staat in artikel 28 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). De AVG schrijft ook dwingend voor welke onderwerpen in zo'n overeenkomst aan de orde moeten komen. De vorm is echter vrij; de wet schrijft niet een modelcontract voor.

Verder zegt de wet dat u vooraf moet toetsen of de leverancier wel betrouwbaar is en dat u gedurende de looptijd van de overeenkomst moet toezien dat deze de persoonsgegevens zorgvuldig verwerkt.

Kenmerkend aan de rol van verwerker is dat deze de persoonsgegevens absoluut niet voor eigen doeleinden mag gebruiken.

Situatie 2: Persoonsgegevens delen met derden

Een hele andere situatie is die waar persoonsgegevens worden doorgegeven. De ontvangende partij verwerkt de gegevens dan verder voor eigen doeleinden. Denk hierbij aan:

  • Het doorgeven van gegevens van werknemers door een werkgever aan een pensioenfonds of een leasemaatschappij
  • Het doorgeven van gegevens door een medicus aan een opvolgend behandelaar
  • Het doorgeven van adresgegevens aan een bezorgservice
  • Het doorgeven van adresgegevens aan een onderhoudsbedrijf door een woningbouwvereniging.

Toets of de doorgifte is toegestaan

In al deze situaties moet aan de hand van de privacywetgeving worden getoetst of doorgifte is toegestaan. Dat betekent dat o.a. moet worden nagedacht over:

  • Proportionaliteit en subsidiariteit: is de doorgifte noodzakelijk, worden niet teveel gegevens doorgegeven, etc.?
  • Grondslag: ligt de doorgifte dicht bij de verwachting van betrokkene, is deze wettelijk verplicht of is wellicht toestemming nodig?
  • Doelbinding: past de doorgifte bij de redenen waarvoor de gegevens zijn verkregen?
  • Transparantie: weet de betrokkene van de doorgifte of kan hij deze verwachten?
  • Beveiliging: is de doorgifte goed beveiligd?
  • Bij bijzondere persoonsgegevens: is de doorgifte wettelijk toegestaan of is er toestemming van de betrokkene?
  • etc. (niet alle eisen staan uitgewerkt)

Transparantie en beveiliging bij het delen van gegevens 

De wet schrijft niet voor dat er bij doorgifte een overeenkomst is. Toch kan dat wel verstandig zijn. In overeenkomst kunnen afspraken worden gemaakt over o.a. transparantie (wie informeert: verstrekker of ontvanger?), beveiliging (hoe vindt veilige uitwisseling plaats?) en de ketenverplichtingen bij uitoefenen van rechten van betrokkenen (m.n. doorgeven van correctieverzoeken). Ook over aansprakelijkheid is het verstandig afspraken te maken, voor het geval geclaimd wordt dat de doorgifte niet rechtmatig zou zijn.

Kenmerkend aan doorgifte is dat de ontvangende partij, behoudens andere afspraken, in principe vrij is de persoonsgegevens verder te verwerken (binnen wettelijke kaders). Dit verschilt dus sterk van de verwerkerssituatie. In deze situatie moet ook absoluut geen verwerkersovereenkomst worden getekend! 

Situatie 3: Samenwerken met gezamenlijke verantwoordelijken

In de derde situatie verwerken twee of meer partijen samen persoonsgegevens voor dezelfde doeleinden. Dat speelt bijvoorbeeld wanneer partijen zo intensief samenwerken dat van doorgifte als hiervoor bedoeld geen sprake meer is. Er is dan veeleer sprake van een gezamenlijke administratie.

In artikel 26 AVG is bepaald dat de samenwerkende partijen een regeling moeten vaststellen. In die regeling moet de verdeling van verantwoordelijkheden duidelijk worden vastgelegd, met name in relatie tot de betrokkene. De kern van die regeling moet aan de betrokkene kenbaar worden gemaakt.

Er moet dus in deze situatie een overeenkomst zijn. Naast de verdeling van verantwoordelijkheden (zie hiervoor), is het ook verstandig afspraken te maken hoe overigens samen te voldoen aan de privacywetgeving. Partijen voeren immers een gezamenlijke administratie en zij kunnen daar hoofdelijk op worden aangesproken. Verder zal er een duidelijke exit-regeling moeten zijn, waaruit volgt of (de gegevens uit) die gezamenlijke administratie ook na de samenwerking nog door partijen mogen worden gebruikt.

Waarom een gegevensleveringovereenkomst altijd verstandig is

U ziet het: het is verstandig bij de uitwisseling van persoonsgegevens altijd (beperkte of uitgebreide) afspraken te maken over de privacy. In situatie 1 en 3 is dat verplicht, in situatie 2 is het veelal ook verstandig. Iedere situatie vergt zijn eigen contract. Heeft u vragen over het voorgaande of andere aspecten van het privacyrecht? Neem gerust contact op, wij kunnen u verder helpen.

Gerelateerd

What IT Suppliers Can Learn from a Dispute Over Trams

At first glance, a contract for the delivery of trams seems to have little to do with IT contracts. Yet a recent ruling by the District Court of The Hague...

Wat IT-leveranciers kunnen leren van een geschil over trams

Een overeenkomst voor de levering van trams lijkt op het eerste gezicht weinig met IT-contracten te maken te hebben. Toch bevat een recente uitspraak van de...

New Digital Rules, an Old Boardroom Question: Are We Still in Control?

In recent years, digital regulations have often been presented as a flood of new obligations: NIS2, the AI Act, the Data Act, the Cyber Resilience Act. For...

Nieuwe digitale regels, een oude bestuursvraag: zijn wij nog wel in control?

De afgelopen jaren is digitale regelgeving vaak gepresenteerd als een stroom van nieuwe verplichtingen. NIS2, de AI Act, de Data Act, de Cyber Resilience Act....

Boete wifitracking op formele gronden definitief van tafel

In de wifitrackingzaak van de gemeente Enschede had de rechtbank eerder al vastgesteld dat de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) niet had bewezen dat de gemeente...

Brand in het datacenter - en dan? Het belang van proactieve afspraken

De Universiteit Utrecht (UU) heeft een schadeclaim ingediend bij KPN. De aanleiding: een brand in het datacenter van NorthC in Almere legde de IT-systemen van...
No posts found