Zoeken
  1. Het melden van een calamiteit: wat zijn de regels?

Het melden van een calamiteit: wat zijn de regels?

Deze week verscheen op Zorgvisie het bericht dat ziekenhuizen in 2014 in ieder geval twintig calamiteiten niet hebben gemeld bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ). De IGZ kwam hier achter doordat andere betrokkenen de calamiteit wél bij de IGZ meldden. De betreffende ziekenhuizen hebben een boete gekregen.Dit nieuwsbericht is reden om in dit artikel nog eens aandacht te besteden aan de vraag wanneer je als zorgaanbieder een calamiteit moet melden en hoe je dat doet.Wat moet je melden...
Auteur artikelSteef Verheijen (uit dienst)
Gepubliceerd29 februari 2016
Laatst gewijzigd29 februari 2016
Leestijd 
Deze week verscheen op Zorgvisie het bericht dat ziekenhuizen in 2014 in ieder geval twintig calamiteiten niet hebben gemeld bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ). De IGZ kwam hier achter doordat andere betrokkenen de calamiteit wél bij de IGZ meldden. De betreffende ziekenhuizen hebben een boete gekregen.

Dit nieuwsbericht is reden om in dit artikel nog eens aandacht te besteden aan de vraag wanneer je als zorgaanbieder een calamiteit moet melden en hoe je dat doet.

Wat moet je melden?

De relevante wet is de (nieuwe) Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz). In artikel 11 lid 1 onder a staat dat de zorgaanbieder melding moet doen van: “iedere calamiteit die bij de zorgverlening heeft plaatsgevonden”. De kernvraag is wat onder het begrip ‘calamiteit’ valt. Artikel 1 Wkkgz definieert ‘calamiteit’ als volgt: “een niet-beoogde of onverwachte gebeurtenis, die betrekking heeft op de kwaliteit van de zorg en die tot de dood van een cliënt of een ernstig schadelijk gevolg voor de cliënt heeft geleid.” [mijn onderstrepingen] Onder ‘ernstig schadelijk gevolg’ valt bijvoorbeeld een ernstige verwonding of blijvende invaliditeit. 

De zorgaanbieder moet zelf beoordelen of een bepaalde gebeurtenis aan de hiervoor genoemde definitie voldoet. Het is niet altijd eenvoudig om onderscheid te maken tussen een calamiteit en een complicatie.

Wanneer en bij wie meld je een calamiteit?

De zorgaanbieder heeft zes weken de tijd om te onderzoeken of er sprake is van een calamiteit. Als dit eenmaal is vast komt te staan, moet er “onverwijld” worden gemeld, zo bepaalt artikel 11 Wkkgz. Dit betekent concreet dat de melding binnen drie werkdagen na de vaststelling moet worden gedaan.

De zorgaanbieder moet de melding doen bij het Staatstoezicht op de volksgezondheid. In de praktijk is dit de IGZ, dat onderdeel uitmaakt van het Staatstoezicht. Op de website van de IGZ staat een digitaal meldformulier. Het Uitvoeringsbesluit Wkkgz bevat in artikel 8.1 e.v. een opsomming van de gegevens die in melding moeten zijn opgenomen.

Wordt de melding niet op tijd gedaan, dan kan de IGZ een bestuurlijke boete opleggen (artikel 30 Wkkgz). Deze boete kan oplopen tot een bedrag van € 33.500,--.

Wat gebeurt er na de melding?

Na de melding ontvangt de zorgaanbieder een ontvangstbevestiging. Daarna laat de IGZ weten of zij van de zorgaanbieder een calamiteitenrapportage verwacht (artikel 8.7 Uitvoeringsbesluit Wkkgz). De zorgaanbieder krijgt voor het opstellen van deze rapportage in beginsel acht weken de tijd.

In de rapportage doet de zorgaanbieder verslag van (het onderzoek naar) de calamiteit. Uit de rapportage moet ook blijken welke verbetermaatregelen de zorgaanbieder heeft genomen om een dergelijke calamiteit in de toekomst te voorkomen. Op de website van de IGZ staat een handig ‘Format calamiteitenrapportage’ met een overzicht van de eisen waaraan een calamiteitenrapportage moet voldoen.

Op basis van de rapportage beoordeelt de IGZ of er geen sprake meer is van een ernstige bedreiging voor de veiligheid van cliënten, of het onderzoek zorgvuldig is uitgevoerd en of er verbetermaatregelen zijn getroffen (artikel 8.9 lid 1 Uitvoeringsbesluit Wkkgz). Als dit het geval is, wordt het onderzoek beëindigd.

In uitzonderlijke gevallen kan de IGZ ook besluiten om zelf een onderzoek te verrichten. Bijvoorbeeld als het onderzoek van de zorgaanbieder niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen of als het gaat om een zeer ernstige calamiteit. De IGZ stelt dan zelf een rapport op met de relevante feiten, de conclusies van de IGZ en de maatregelen die de zorgaanbieder moet nemen.