Zoeken
  1. Compensatievergoeding ook bij enkelvoudige kabelverbinding

Compensatievergoeding ook bij enkelvoudige kabelverbinding

Een standaardaansluiting heeft twee kabelverbindingen. Als bij een standaardaansluiting een van de kabels vanwege onderhoud of een storing uit bedrijf is, dan leidt dat in de regel niet tot uitval van de energievoorziening. De elektriciteit kan vaak via de niet-gestoorde kabel geleverd blijven. Regelmatig wordt er bij wind- en zonneparken gekozen voor een enkelvoudige kabelverbinding. Een dergelijke aansluiting heeft geen storingsreserve. Deze aansluiting is een stuk goedkoper. Bij besluit van 18 april 2018 heeft de ACM beslist dat de netbeheerder ook gehouden is de wettelijke compensatievergoeding uit te betalen bij een enkelvoudige kabelverbinding, zelfs als de klant daar contractueel van afziet.
Auteur artikelMaarten Kole
Gepubliceerd18 mei 2018
Laatst gewijzigd18 mei 2018
Leestijd 

Klant ziet af van compensatievergoeding

Voor een van zijn windparken heeft Meerwind een aansluiting op een 10 kV-net van Liander. Meerwind heeft daarbij specifiek gekozen voor een enkelvoudige kabelverbinding. Liander heeft Meerwind vooraf ervoor laten tekenen dat wordt afgezien van een compensatievergoeding zoals bedoeld in paragraaf 6.3 Netcode. Op grond van deze regeling is een netbeheerder verplicht de aangeslotene te compenseren indien de storing niet binnen de in de Netcode vastgestelde termijn wordt verholpen.

Beschadiging kabel

Bij een gestuurde boring werd de aansluitkabel van Meerwind beschadigd. Het windpark kon daardoor vijftien dagen geen stroom invoeden. Meerwind heeft aan de ACM de vraag voorgelegd of Liander in strijd handelt met haar wettelijke verplichting door geen compensatievergoeding te betalen. De ACM beantwoordt die vraag bevestigend.

Compensatievergoeding wettelijke verplichting

De aansluit- en transportdiensten van de netbeheerder zijn gereguleerd. Op grond van artikel 24 lid 1 E-wet is de netbeheerder verplicht aan degene die daarom verzoekt een aanbod te doen om met gebruikmaking van het door hem beheerde net ten behoeve van de verzoeker transport van elektriciteit uit te voeren tegen een tarief en tegen andere voorwaarden die in overeenstemming zijn met de paragrafen 5 en 6 van hoofdstuk 4 van de E-wet. Een van deze gereguleerde voorwaarden betreft de compensatievergoeding. Deze verplichting is neergelegd in artikel 6.3.1 van de Netcode.

Op grond van de Netcode dient de netbeheerder al hetgeen dat redelijkerwijs binnen zijn vermogen ligt in het werk te stellen om een onderbreking te voorkomen of een onderbreking zo snel als mogelijk te verhelpen. De netbeheerder is een compensatievergoeding verschuldigd indien een onderbreking van de transportdienst ten gevolge van een storing in een net niet binnen de genoemde hersteltijden is hersteld. Deze regeling is bedoeld als prikkel om zo snel mogelijk een onderbreking als gevolg van een storing te verhelpen. De Netcode maakt daarbij geen onderscheid tussen een standaardaansluiting en een enkelvoudige kabelverbinding.

Een netbeheerder heeft niet de mogelijkheid om met een afnemer af te spreken dat deze contractueel afstand doet van de toepassing van de compensatieregeling, aldus de ACM. Een dergelijke afspraak is naar het oordeel van de ACM in strijd met artikel 24 lid 1 E-wet juncto artikel 6.3.1 Netcode.

Voorstel tot wijziging Netcode

De ACM geeft aan dat voor zover netbeheerders menen dat de compensatievrije hersteltijden enkel redelijk zijn voor standaardaansluitingen en niet voor een enkelvoudige kabelverbinding, de netbeheerders dan een voorstel tot wijziging van de Netcode moeten doen. Op basis van dat voorstel kan de ACM dan beoordelen of de technische mogelijkheden bij het verhelpen van onderbrekingen in aansluitingen zonder storingsreserve, vragen om andere compensatievrije hersteltijden. Dat zou inderdaad een oplossing kunnen zijn die recht doet aan de belangen van beide partijen.

Risico’s bij enkelvoudige kabelverbinding

Liander kan nog in beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb). Ook als het CBb de uitspraak bekrachtigt, lopen aangeslotenen nog steeds een risico met een enkelvoudige kabelverbinding. Deze uitspraak ziet alleen op de compensatieregeling. Op basis van deze regeling wordt niet de daadwerkelijke schade vergoed, maar een forfaitair bedrag. De daadwerkelijke schade is vaak hoger. Voor dat deel van de schade zal de aangeslotene in de regel zelf moeten opdraaien.