De ontwikkelingen rond het coronavirus, COVID-19, gaan razendsnel. In ons kennisportal over het coronavirus vindt u onze juridische artikelen en andere relevante content. Bekijk het kennisportal

  1. Home
  2. Kennis
  3. Artikelen
  4. De eerste uitspraak over de cumulatiegrond is een feit

De eerste uitspraak over de cumulatiegrond is een feit

Op 6 februari 2020 schreef ik voor onze WABlopen-reeks een artikel waarin ik vooruitliep op de eerste uitspraak van de kantonrechter over de cumulatiegrond. Vandaag is het zover. De eerste uitspraak waar de kantonrechter ingaat op de i-grond is een feit.
Auteur artikelBoy Stenden
Gepubliceerd20 februari 2020
Laatst gewijzigd26 maart 2020
Leestijd 

Voldragen ontslaggronden

Vanaf 1 juli 2015 tot 1 januari 2020 gold dat, als een werkgever een arbeidsovereenkomst wilde beëindigen, er sprake diende te zijn van een redelijke grond voor ontslag, zoals genoemd in artikel 7:669 lid 1 en lid 3 BW. In lid 3 van dit artikel stonden acht ontslaggronden (sub a tot en met sub h). De werkgever diende te beschikken over een ‘voldragen’ ontslaggrond, hetgeen zoveel betekent dat moest worden voldaan aan alle vereisten (= 100%) die de wet aan die specifieke ontslaggrond stelde. Ontslaggronden die ieder voor zich onvoldoende waren (<100%), konden tot 1 januari 2020 niet worden gecombineerd. Een cocktail van een disfunctioneerde werknemer die nét onvoldoende kans had gekregen om zijn functioneren te verbeteren in combinatie met een verstoorde arbeidsverhouding, waarbij de werkgever nét te weinig had gedaan om die arbeidsverhouding te herstellen, kon niet tot ontslag leiden.

Cumulatiegrond

Met de invoering van de WAB is daar verandering in gekomen. In aanvulling op de acht ontslaggronden, is per 1 januari 2020 een nieuwe ontslaggrond (i-grond) toegevoegd, de zogenaamde cumulatiegrond. De cumulatiegrond houdt in dat ook ontbinding van de arbeidsovereenkomst kan volgen als sprake is van een combinatie van twee of meer ‘niet voldragen’ ontslaggronden zoals bedoeld onder c t/m e, g en h. De combinatie van ontslaggronden moet wel zodanig zijn dat van de werkgever in redelijkheid niet gevergd kan worden de arbeidsovereenkomst in stand te laten. Indien de kantonrechter de arbeidsovereenkomst ontbindt op basis van deze cumulatiegrond, dan kan de rechter de werknemer naast de transitievergoeding een extra vergoeding toe te kennen van maximaal 50% van de transitievergoeding. Het was wachten tot vandaag op de eerste uitspraak waarin de rechter zich over de i-grond zou moeten buigen.

De uitspraak

De werkgever heeft in de ontbindingsprocedure (ernstig) verwijtbaar handelen (e-grond), disfunctioneren (d-grond) en een verstoorde arbeidsverhouding (g-grond) als ontslaggronden aangevoerd. Daarnaast heeft werkgever (aanvullend) verzocht om de arbeidsovereenkomst te ontbinden op de cumulatiegrond. Naar het oordeel van de kantonrechter is ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens de cumulatiegrond niet gerechtvaardigd. Werkgever heeft namelijk nagelaten deze ontslaggrond afzonderlijk toe te lichten en het is niet aan de kantonrechter om - wanneer iedere toelichting ontbreekt - de omstandigheden die zijn aangevoerd in het kader van de afzonderlijke ontslaggronden in het kader van de i-grond te verzamelen en zelfstandig te beoordelen of dat voldoende is voor een voldragen i-grond. Daar komt nog bij dat de kantonrechter hierboven heeft geoordeeld dat geen van de aan het verzoek ten grondslag gelegde afzonderlijke ontslaggronden voldragen is. Van een bijna voldragen ontslaggrond is evenmin sprake. Om die reden is er dan ook geen grond voor het oordeel dat niet meer van werkgever kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst voort te zetten.

Nabespreking

Uit deze uitspraak kan worden opgemaakt dat het van belang is om niet enkel de i-grond aan het verzoekschrift toe te voegen, maar daadwerkelijk de relevante feiten die ten grondslag liggen aan de andere ontslaggronden ook te herhalen (en het liefst ook aandragen van extra feiten) bij de onderbouwing van de i-grond.

Daarnaast lijkt uit de uitspraak van de kantonrechter te kunnen worden opgemaakt dat minimaal één van de twee ontslaggronden bijna voldragen moet zijn. Onder verwijzing van de schematische weergave in mijn vorige bijdrage, lijkt dus uit deze uitspraak te kunnen worden opgemaakt dat in ieder geval één van de twee glazen bijna vol moet zijn:

Twee halfvolle glazen vindt deze kantonrechter (klaarblijkelijk) onvoldoende voor het toewijzen van ontbinding van de arbeidsovereenkomst op de i-grond. Het is nu wachten op meer jurisprudentie om te bezien of deze lijn wordt doorgezet.

Tot zover de volgende meters van het WABlopen. Loopt u verder met ons? Houd dan vooral ons kennisportal in de gaten. Heeft u nog vragen over de cumulatiegrond of over andere ontslagkwesties, dan kunt u ons bereiken via 024 – 381 31 23.