De ontwikkelingen rond het coronavirus, COVID-19, gaan razendsnel. In ons kennisportal over het coronavirus vindt u onze juridische artikelen en andere relevante content. Bekijk het kennisportal

  1. Home
  2. Kennis
  3. Artikelen
  4. 'Inbreukprocedure tegen de Nederlandse staat vanwege vergoedingsbeleid zorgverzekeraars’

'Inbreukprocedure tegen de Nederlandse staat vanwege vergoedingsbeleid zorgverzekeraars’

Volgens de Stichting Handhaving Vrije Artsenkeuze is sprake van een EU-inbreukprocedure vanwege de vergoeding van zorgverlening door buitenlandse (EU-)zorgaanbieders. Deze inbreukprocedure kan ook implicaties hebben voor Nederlandse zorgaanbieders.
Auteur artikel Koen Mous
Gepubliceerd 05 maart 2021
Laatst gewijzigd 05 maart 2021
Leestijd 

In een nieuwsbrief maakt de Stichting Handhaving Vrije Artsenkeuze melding van een EU-inbreukprocedure die gestart zou zijn vanwege de schending van de Patiëntenrichtlijn door de Nederlandse Staat. De Stichting schrijft:

“We hebben regelmatig contact met het Secretariaat Grensoverschrijdend Zorgverkeer van de EU in Brussel. Aanleiding is dat Prof. Johan van de Gronden een heel duidelijk advies heeft gegeven over de Europese Patiëntenrichtlijn en de Regeling Sociale Zekerheid. Hij is van oordeel dat een Nederlandse ingezetene op basis van deze Europese regelgeving recht heeft op 100% vergoeding tot het Nederlandse tarief. Geen korting en geen hinderpaal. Dit advies hebben we gedeeld met het secretariaat van de EU en zij hebben ons geschreven dat zij ons standpunt delen, maar niet in detail kunnen treden omdat er een inbreukprocedure tegen de Nederlandse staat loopt. Een inbreukprocedure kan leiden tot een klacht bij het Europese Hof in Luxemburg.  Zie hiervoor ook de volgende tekst op www.europa-nu.nl

“De inbreukprocedure (ook wel beroep wegens niet-nakoming genoemd) wordt gebruikt wanneer een lidstaat Europese wetgeving niet uitvoert. Door middel van de inbreukprocedure kunnen lidstaten verplicht worden Europese regelgeving alsnog goed en volledig toe te passen.
In het kort verloopt de inbreukprocedure als volgt. De Europese Commissie of een lidstaat ziet dat een andere lidstaat Europese regelgeving niet heeft ingevoerd of eigen regels heeft die in strijd zijn met de Europese regels. De Commissie stuurt een advies naar de lidstaat in kwestie waarin wordt uitgelegd op welke manier dat land Europese regels niet nakomt. De lidstaat moet hierop reageren. Wanneer de lidstaat het oneens is met de Commissie of geen actie onderneemt om alsnog aan de Europese regels te voldoen, begint de Commissie een zaak bij het Europees Hof van Justitie. Na een schriftelijke behandeling stelt een rechter-rapporteur een rapport op en volgt de mondelinge behandeling. Het Hof doet daarna uitspraak.”

Opvallend is dat zowel minister De Jonge als staatsecretaris Blokhuis bij het wetsvoorstel “Stimulering Contractering” ofwel de wet die moet leiden tot gefaseerd afbouwen van de vrije artsenkeuze ex artikel 13 van de ZVW geen melding maakt van deze inbreukprocedure over 100% vergoeding voor grensoverschrijdend zorgverkeer. Volgens ons is de Tweede Kamer hierover niet geïnformeerd, maar zijn ook alle brancheorganisaties die betrokken waren bij de wetswijziging niet op de hoogte gesteld.

Nationaal Contactpunt
Elke lidstaat is overeenkomstig de Europese Patiëntenrichtlijn verplicht een Nationaal Contactpunt  (NCP) in te stellen waar ingezetenen informatie kunnen opvragen over hun rechten bij grensoverschrijdend zorgverkeer. Het Nederlandse NCP is ondergebracht bij het CAK. De website die ze hebben is zeer summier en als je belt hoor je dat ze individuele vragen niet beantwoorden en als je mailt krijg je het antwoord dat artikel 13 en de korting van 25% ook geldt voor grensoverschrijdend zorgverkeer.  Kortom helemaal geen Patiëntenrichtlijn en helemaal geen transparantie.

Op de website van de Ierse NHS wordt de Patiëntenrichtlijn in detail uitgelegd en de tarieven waar je recht op hebt worden per ingreep weergegeven. Die tarieven zijn voor onze begrippen zeker kostendekkend.

Wij zijn dus op zoek naar duidelijkheid en transparantie van het Nederlandse beleid en hebben deze week met een beroep op de WOB de voorzitter van het CAK gevraagd ons alle schriftelijke stukken en e-mailverkeer te verstrekken {…].”  

Deze ontwikkeling is uitermate interessant voor de discussie die al langere tijd gevoerd wordt over artikel 13 Zvw en het recht op vrije artsenkeuze. Artikel 13 Zvw (met daarin het hinderpaalcriterium) is (o.a.) in de wet opgenomen omdat de wetgever Nederlandse zorgaanbieders niet wil achterstellen ten opzichte van buitenlandse zorgaanbieders (in de EU). Ervan uitgaande dat de wetgever een dergelijk onderscheid nog altijd niet acceptabel acht, zou deze inbreukprocedure uiteindelijk dus óók gevolgen kunnen hebben voor de vergoeding die zorgverzekeraars aan niet-gecontracteerde aanbieders in Nederland moeten betalen. Als de Nederlandse staat immers gedwongen wordt om het systeem zodanig in te richten dat EU-zorgaanbieders 100% vergoeding moeten krijgen (conform het vergoedingsniveau in Nederland), dan zou verwacht mogen worden dat de wetgever die regel óók instelt voor Nederlandse zorgaanbieders. Een interessante ontwikkeling dus, die zeker in de gaten gehouden moet worden.