De ontwikkelingen rond het coronavirus, COVID-19, gaan razendsnel. In ons kennisportal over het coronavirus vindt u onze juridische artikelen en andere relevante content. Bekijk het kennisportal

  1. Home
  2. Kennis
  3. Artikelen
  4. Positie niet-gecontracteerde aanbieders onder druk

Positie niet-gecontracteerde aanbieders onder druk

Artikel 13 van de Zorgverzekeringswet (Zvw) bepaalt dat iedere verzekerde het recht heeft om zich tot een niet-gecontracteerde aanbieder te wenden en dan recht heeft op “een door de zorgverzekeraar te bepalen vergoeding van de voor deze zorg of dienst gemaakte kosten”. Uit de wetsgeschiedenis bij artikel 13 van Zorgverzekeringswet volgt dat zorgverzekeraars weliswaar kunnen bepalen dat zorgverlening door niet-gecontracteerde zorgaanbieders niet volledig wordt vergoed, maar dat de vergoeding n...
Auteur artikelKoen Mous
Gepubliceerd24 mei 2012
Laatst gewijzigd16 april 2018
Leestijd 
Artikel 13 van de Zorgverzekeringswet (Zvw) bepaalt dat iedere verzekerde het recht heeft om zich tot een niet-gecontracteerde aanbieder te wenden en dan recht heeft op “een door de zorgverzekeraar te bepalen vergoeding van de voor deze zorg of dienst gemaakte kosten”. Uit de wetsgeschiedenis bij artikel 13 van Zorgverzekeringswet volgt dat zorgverzekeraars weliswaar kunnen bepalen dat zorgverlening door niet-gecontracteerde zorgaanbieders niet volledig wordt vergoed, maar dat de vergoeding niet zodanig laag mag zijn dat verzekerden zich feitelijk niet meer tot dergelijke aanbieders zullen (kunnen) wenden. Vanwege deze beperking hanteren zorgverzekeraars vergoedingpercentages van 75-100%. Sinds 1 januari 2012 zijn er zorgverzekeraars die de grenzen aan het opzoeken zijn door een percentage van 60% te hanteren. Het is de vraag of zij daarmee niet de grens van het toelaatbare hebben overschreden.

In een brief van 26 maart 2012 aan de Tweede Kamer heeft de Minister van VWS laten weten artikel 13 Zvw te willen laten aanpassen, teneinde zorgverzekeraars in de toekomst meer vrijheid te geven bij het bepalen van de hoogte van de vergoeding. Zorgverzekeraars zouden er in de visie van de Minister zelfs voor mogen kiezen om de zorgverlening door niet-geconttracterde aanbieders in het geheel niet meer te vergoeden. Dit zal onvermijdelijk de doodsteek vormen voor veel klinieken die geen contract krijgen met een zorgverzekeraar. Opmerkelijk genoeg stelt de Minister als voorwaarde dat verzekerden bij het sluiten van hun zorgverzekering moeten weten met welke instellingen een zorgverzekeraar een contract heeft afgesloten. Dat zal in de praktijk een belangrijke beperking blijven voor zorgverzekeraars. Aangezien onderhandelingen dikwijs tot in het voorjaar van het betreffende jaar doorgaan, is het de vraag hoe zorgverzekeraars voorafgaand aan dat jaar al duidelijkheid willen bieden aan verzekerden over de instellingen die gecontracteerd zijn (lees: worden).

De NZa liet - waarschijnlijk als reactie op de plannen van de Minister - op 26 maart 2012 op haar website weten hoe zij artikel 13 Zvw uitlegt. Zorgverzekeraars mogen volgens de NZa nu al zelf de hoogte van de vergoeding bepalen voor zorgverlening door niet-gecontracteerde zorgaanbieders. Voorwaarde is volgens de NZa dat de zorgverzekeraar voldoende zorg contracteert voor zijn verzekerden en de verzekerde voorafgaand aan de behandeling moet kunnen achterhalen wat de hoogte van de vergoeding is (in absolute bedragen). De NZa geeft aldus een sterk gekleurde uitleg van artikel 13 Zvw, die absoluut niet overeenstemt met de bedoeling die de wetgever destijds heeft gehad met het artikel. De uitspraak van de NZa is ook opmerkelijk omdat de NZa helemaal geen bevoegdheid heeft om de wet uit te leggen. Inhoudelijk lijkt de NZa er in ieder geval niet goed over nagedacht te hebben. Het feit dat de Minister artikel 13 Zvw wil laten aanpassen om zorgverzekeraars juist meer vrijheid te geven bij het bepalen van de hoogte van de vergoeding die betaald wordt aan de niet-gecontracteerde aanbieders, geeft al aan dat de Minister (terecht) van mening is dat die vrijheid er nu nog niet (althans: zeer beperkt) is. Anders zou een aanpassing immers niet nodig zijn. De NZa lijkt zorgverzekeraars meer vrijheid te willen geven dan zij daadwerkelijk hebben. In een tijd dat de macht van zorgverzekeraars door veel instellingen al als problematisch wordt ervaren, is dat bepaald opmerkelijk te noemen.