Zoeken
  1. Vakbonden kondigen acties aan vanwege verdampte pensioenen

Vakbonden kondigen acties aan vanwege verdampte pensioenen

Vakbonden FNV, CNV en VCP gaan in aanloop naar de Statenverkiezingen in maart actie voeren voor een beter pensioen. Het gaat om acties van uiteenlopende aard, met in de media berichtgeving over stakingen en werkonderbrekingen bij verschillende bedrijven.
Artikel | 24 januari 2019 | Frédérique Hoppers

Vakbonden FNV, CNV en VCP gaan in aanloop naar de Statenverkiezingen in maart actie voeren voor een beter pensioen. Het gaat om acties van uiteenlopende aard, met in de media berichtgeving over stakingen en werkonderbrekingen bij verschillende bedrijven.

Enig cynisme roepen de aangekondigde acties wel op. Uiteraard, korting op de pensioenen is volstrekt onwenselijk, net als pensioenen die niet langer waardevast zijn, doordat er niet meer geïndexeerd kan worden. Echter, was een oplossing niet nabij?  Wie heeft het pensioenakkoord geblokkeerd? En is er bij de onderhandelingen over het pensioenakkoord niet steeds helder geweest dat zonder akkoord de pensioenen niet zullen stijgen en mogelijk binnenkort weer gekort moeten worden? De vakbonden kunnen dan ook moeilijk verrast zijn door de actuele berichten van fondsen dat kortingsmaatregelen dreigen.  Dit was voorzienbaar na het klappen in november 2018 van de gesprekken tussen sociale partners en het kabinet.

Als een nieuw pensioencontract wordt ingevoerd, zijn kortingen eerder van de baan. Bij een nieuw pensioencontract hoeven fondsen geen harde pensioenaanspraak meer te beloven. De enige toezegging is dan een ambitie over de hoogte van de toekomstige pensioenuitkering. Er hoeven dan minder reserves te worden aangehouden en de gelden kunnen dan op korte termijn daadwerkelijk een pensioenbestemming krijgen.

Bij pensioenregelingen die door verzekeraars worden uitgevoerd is zo’n minder zekere pensioenregeling eerder hoofdregel dan uitzondering. Bovendien vindt de subsidie van de pensioenen door ‘jong’ aan ‘oud’ daar niet plaats, omdat gerekend wordt met een actuariële premie. Bij fondsen is nog steeds sprake van een doorsneepremie, geënt op de idee dat de jongeren later als ouderen in datzelfde fonds zullen profiteren van de solidariteit in de eigen sector. Een idee dat, gelet op alle ontwikkelingen op de arbeidsmarkt (waaronder de baanwisselingen, de flexibilisering en de toename van ZZP’ers), achterhaald is. 

Kortom: zolang de bonden strak vasthouden aan het oude pensioencontract (met een verplichte deelneming in het sectorfonds), zal het kortingsscenario alleen nog maar reëler worden. Stakingen of andersoortige acties worden normaliter gevoerd om de ándere partij in beweging te krijgen. Zijn het hier echter niet juist (of óók) de bonden die hier geen echte stappen in durven te zetten? En proberen de aandacht te verleggen door voortdurend de stelseldiscussie te voeren over de AOW-leeftijd en de positie van de ZZP’ers, terwijl het serieuze probleem van de verdampte pensioenen zich in de tweede pensioenpijler voordoet? Zaken die uiteraard ook opgepakt moeten worden, maar niet per definitie te hoeven worden geknoopt aan de noodzakelijk geachte maatregelen voor de overgang naar een nieuw pensioenstelsel.

Met collectieve acties wordt voornoemd probleem in ieder geval niet opgelost. Gepraat en serieus onderhandeld zal er moeten worden. Zeker als pensioenkortingen zich steeds dwingender aankondigen. Het idee van de acties zal ongetwijfeld zijn de maatschappelijke druk te laten toenemen. Hopelijk gaat diezelfde druk álle partijen weer naar de onderhandelingstafel bewegen, ook de bonden. Daar zijn volgens mij geen acties voor nodig, maar slechts het breed gedragen besef dat er door alle betrokkenen verantwoordelijkheid moet worden genomen in het creëren van een oplossing voor een serieus pensioenprobleem.